Czym właściwie jest radio UKF – i czy ma ono coś wspólnego z VHF? Na jakiej zasadzie działa takie urządzenie i co należy o nim wiedzieć? Do czego może się przydać żeglarzom? Jeżeli chcecie zgłębić tajniki komunikacji na morzu, zapraszamy do przeczytania naszego artykułu. Znajdziecie w nim wszystkie najważniejsze informacje na ten temat.
UKF, VHF – co to znaczy?
Tak naprawdę obydwa te skróty - UKF i VHF oznaczają dokładnie to samo, czyli „fale ultrakrótkie”. Są one wykorzystywane w urządzeniu zwanym radiotelefonem morskim, dzięki któremu możliwe jest komunikowanie się na znaczne odległości.
Radiostacja UKF, zamontowana na statku lub jachcie, pozwala więc na utrzymanie łączności zarówno z innymi jednostkami, jak i ze stacjami brzegowymi. Co ważne, jest to komunikacja analogowa, a więc prosta (żeby nie powiedzieć „toporna”), sprawdzona i oparta o solidne zasady fizyki.
UKF i VHF są więc synonimami... ale nie do końca. Ponieważ żeglarze lubią komplikować sobie życie, utarło się, że UKF-ką lub krótkofalówką nazywa się radiotelefon ręczny (przenośny), a VHF – stacjonarny. Jest to jednak podział całkowicie umowny i stosowany głównie przez polskich wodniaków.
Jak działa radio UKF/VHF?
Nie każdy z nas był w szkole orłem z fizyki, jednak nie popadajmy w przygnębienie — zrozumienie zasady działania radiotelefonu wcale nie jest trudne. Jest za to niezmiernie ważne: możliwość utrzymania łączności ma przecież niebagatelne znaczenie dla bezpieczeństwa załogi, dlatego radia montuje się nawet na jednostkach poruszających się wyłącznie po obszarze morza A1 (czyli 20-30 mil od brzegu).
Pragnąc zrozumieć zasadę działania VHF, warto uświadomić sobie dwie rzeczy: po pierwsze, na morzu odległości, w jakich znajdują się poszczególne nadajniki, mogą być naprawdę duże. Po drugie, wiele jednostek to małe jachty turystyczne – byłoby więc doskonale, gdyby mogły posłużyć się niewielką anteną, która nie będzie przeszkadzała w żegludze.
Oba te warunki sprawiają, że w łączności morskiej wykorzystuje się właśnie pasmo VHF, czyli fale ultrakrótkie: 156 - 175 MHz. Przy takiej częstotliwości długość fali wynosi 2 metry, a antena może mieć połowę tej wartości, czyli jeden metr.
Wysyłane z radiostacji fale rozchodzą się po liniach prostych, a jeśli nie natrafią na żadną przeszkodę (aby nie natrafiły, antenę montuje się możliwie wysoko), ich zasięg wynosi nawet 30 mil morskich. Oczywiście przy brzegu, gdzie mogą znaleźć się różne budynki, statki, wzgórza, skały itp., wartość 30 mil pozostaje raczej w sferze pobożnych życzeń. Na otwartym oceanie, a więc tam, gdzie najtrudniej o łączność i ewentualny ratunek, takich obiektów nie ma, a fale rozchodzą się bez przeszkód.
Radiooperator – ważna persona
Przepisy morskie wymagają, by (o ile na jachcie znajduje się radiostacja, a zwykle tak jest) w załodze znajdowała się osoba mająca certyfikat radiooperatora, a więc umiejąca obsłużyć radiostację. Nawiasem mówiąc, dla podniesienia stopnia bezpieczeństwa, warto przeszkolić też resztę załogantów, choćby w minimalnym zakresie obsługi UKF.
Należy pamiętać, że istnieją dwa rodzaje świadectw: SRC (Short Range Certificate, a więc certyfikat bliskiego zasięgu) i LRC (Long Range Certificate - certyfikat dalekiego zasięgu).
SRC obowiązuje na obszarze morza A1, a LRC — na pozostałych obszarach. W każdym jednak przypadku obowiązki radiooperatora są podobne: ma on nie tylko nadawać wiadomości, ale też śledzić, czy ktoś inny nie potrzebuje akurat pomocy.
Zobacz radia UKF i VHS w naszym sklepie internetowym - https://www.maristo.pl/elektronika/radiotelefony-morskie-ukf-i-vhf
